Verhalen over diagnose van MS

Verhalen over diagnose van MS

Multiple sclerose verhalen

Onlangs kwam ik enkele verhalen tegen van mensen die hun diagnose van Multiple Sclerose kregen. In sommige van die verhalen herkende ik redelijk wat. Ik heb deze dan ook vertaald en wou die verhalen graag met jullie delen. Graag luister ik ook naar jullie verhalen, laat het dus niet na om een reactie na te laten om jouw diagnose verhaal te vertellen en wie weet post ik deze ook wel eens op deze site.

 

Verhaal 1:

” Ik herinner me dat ik een ‘wit geluid’ hoorde en me niet kon focussen op het gesprek met mijn dokter. Ik herinner me een beetje over wat we praatten maar ik denk dat ik gewoon enkele centimeters naast zijn gezicht aan het kijken was terwijl ik oogcontact met m’n moeder dat bij me was probeerde te vermijden.. Dat is hoe mijn eerste jaar met MS er uit zag en hoe ik dat niet serieus nam.

Zoals zovelen wou ik wel aannemen dat ik MS had maar wou ik de feiten niet bekijken. De dag na mijn diagnose verhuisde ik. Door die verhuis kon ik mijn diagnose geheim houden.

Ik ben altijd een open boek geweest dus het moeilijkste voor mij was om het geheim te houden. Ik vroeg mij af waarom ik bezorgd was om het iemand te vertellen. Zou het zijn omdat het zo’n slechte ziekte is?

Ik voelde me wat radeloos enkele maanden later waardoor ik een blog startte en een Youtube video maakte over mijn diagnose. Ik kwam uit een lange relatie en had het gevoel dat ik mijn verhaal moest vertellen. Ik moest toegeven aan de wereld dat ik MS had.

Ik denk dat mijn probleem de ontkenning was. Als ik terug zou kunnen gaan in de tijd tijd zou ik veel dingen anders gedaan hebben in mijn leven.

Vandaag vertel ik vaak mensen snel dat ik MS heb. Vooral met meisjes waarmee ik zou kunnen daten. Het is iets waarmee je moet omgaan en dat is niet gemakkelijk. Voor mij persoonlijk, in drie jaar tijd, is mijn levenskwaliteit drastisch verbeterd en dat van de dag dat ik de diagnose kreeg tot nu. Het is niet iets dat je leven slechter maakt. Dat ligt volledig aan jezelf.

Nog altijd wil ik anderen laten weten dat je verhaal vertellen volledig jouw keuze is. Het is aan jou om te beslissen of je wilt dat anderen weten dat je MS hebt of niet.

Jij bent de enige persoon dat elke dag tegen de ziekte moet strijden en jij bent de enige dat met je gedachten en gevoelens inwendig moet omgaan. Dus voel niet de druk om iets te doen waarbij je je niet goed voelt.”

 

Een mooi verhaal met een mooie boodschap als je het mij vraagt.

 

Verhaal 2:

” Als laatstejaar in het middelbaar, had ik veel aan m’n hoofd toen ik ontdekte dat ik MS had. Ik was nog maar 17 jaar en had nog nooit over de ziekte gehoord.

Ik voelde me verloren. Maar ik hield me sterk want ik vond dat het het niet waard was om voor te wenen. Ik probeerde te doen alsof het me niets deed. Het waren gewoon 2 woorden. Het zou niet bepalen wie ik ben, zeker als ik de betekenis van die woorden nog niet kende.

Mijn behandeling startte onmiddellijk met injecties wat enorme pijn over heel mijn lichaam veroorzaakte. Ook ‘s nacht zweten en koudrillingen hebben hoorden er voor mij bij. Door deze neveneffecten had de schooldirecteur me toestemming gegeven om de school iedere dag vroeger te verlaten. Maar dat was niet iets wat ik wilde.

Ik wou niet anders behandeld worden of extra aandacht krijgen. IOk wou behandeld worden zoals iedereen.

Terwijl ik nog probeerde uit te vissen wat er aan de hand was met mijn lichaam waren mijn familie en vrienden er ook mee bezig. Mijn moeder zocht per ongeluk een verkeerde ziekte op terwijl mijn vrienden het vergelijkten met kanker.

Het moeilijste om het aan iemand te vertellen is dat je moet uitleggen wat MS is. Toevallig, in één van de winkelcentra bij me in de buurt, deelden ze MS kettingen uit. Al mijn vrienden kochten een ketting om me te steunen maar ze wisten eigenlijk niet echt wat het was.

Ik vertoonde niet echt uiterlijke symptomen maar ik bleef het gevoel hebben dat mijn leven gelimiteerd was door mijn ziekte. Vandaag realiseer ik me wel dat dit geen waar is. Mijn advies aan mensen die net de diagnose kregen is om nooit op te geven.

Je zou niets je mogen laten tegenhouden om iets te doen wanneer je het nog kan. Het zijn enkel je gedachten die je tegenhouden. ”

Opnieuw een zeer mooi verhaal met een sterke boodschap.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *